Obscuur. Wat kan je van deze titel maken? Heel veel. Maar mij gaat het om de meest obscure spellen in de Mario-reeks. De normale actie in het spel is handige paddenstoelen gebruiken om te groeien, stoute paddenstoelen pletten en vriendelijke paddenstoelen helpen hun koninkrijk te beschermen (snap je hem niet? Ik heb het respectievelijk over Mushrooms, Goomba's en Toads). Toch zijn er drie spellen die tot de main-series gerekend worden, maar dit totaal anders deden.

Dan pakken we eerst eens het veel besproken Super Mario Bros 2 erbij. De geschiedenis achter dit spel is ondertussen wel bekend, maar hier komt ie: de Japanse Super Mario Bros 2 (bij ons bekend als Super Mario Bros: The Lost Levels) leek te lastig te zijn voor dikke Amerikanen en, voor Japanners, mythische wezens genaamd Europeanen, dus pakten ze het floppende spelletje Doki Doki Panic en maakten er een heuse Mario-game van. Het resultaat? Princess Peach die met groentes gooit naar een transsexuele dino. Geen grap. Vat dit niet verkeerd op, Super Mario Bros 2 was een zeer toffe game en heeft leuke dingen geïntroduceerd die nog te vinden zijn in Mario-games (Shy Guy, Birdo, maar ook het bekende zweefsprongetje van Luigi). Stiekem was Super Mario Bros 2 een geweldig spel. Stiekem dan. Qua niveau kan hij zich zelfs meten met de originele Super Mario Bros. Zelf vond ik het ook geweldig, maar ja. Super Mario Bros 2 is net iets te vreemd.

Super Mario Land 2: The Six Golden Coins is dan weer een game die niet weet waar hij heen wil. Enerzijds is het een platformer zoals we hem allemaal kennen, anderzijds is het een vreemd avontuur. Het ene moment stomp je gewoon Goomba's, het andere moment moet je ineens een mier die met mestballen naar je gooit (???) verslaan. Eerst pak je de welbekende vuurbloem om vijanden uit de weg te schieten, daarna gebruik je een wortel om konijnenoren te krijgen zodat je al zwevend grote delen van levels kunt overslaan. Apart ja. Desalniettemin is Super Mario Land 2 wel een geweldig spel, zoals ik al een stuk of 100 keer heb verwoord. Dat hoef ik niet nog eens te herhalen, denk ik zo.

De laatste titel die ik ga bespreken is waarschijnlijk geen verrassing: Super Mario Sunshine. In het zonovergoten Delfino Plaza is Mario de arme stakker die alle zooi moet verwijderen, net als die zielige man bij de skatebaan bij je in de buurt. Wat is hier nou weer leuk aan? Genoeg. Het opruimen beperkt zich tot een klein gedeelte in de game, voor de rest kan je vrij platformen in relatief gezien gigantisch grote plaatsen, die allemaal voor toeristen bedoeld zijn. Een waterval (gebaseerd op de Niagara Watervallen), een boerendorp (gebaseerd op ons eigen stomme landje) en als hub een eilandje die een Mario-achtige replica is van het geweldige Venetië... dingen die niet horen in een Mario-game. Dat er geen Goomba's te vinden zijn zegt genoeg. De meningen over dit spel zijn verdeeld. In polls met als vraag 'wat is de beste 3D-Mario?' kan Mario Sunshine altijd wel goed mee komen. Maar als we naar algemene tops kijken, faalt Sunshine keihard. Hoe komt dit? Sunshine is waarschijnlijk te apart. Sommige mensen waarderen het, sommige mensen niet. Ik wel. Jij?

Zoals je ziet zijn de obscure spellen raar, maar hebben toch veel kwaliteit. Het aparte sfeertje... tja, dat moet je maar aantrekken. Ik heb er nooit problemen mee gehad. Dat komt waarschijnlijk omdat SML2 en SMB2 mijn eerste 2D-platformers van Mario waren en Sunshine mijn eerste 3D-platformer. Wat vind jij?

En speciaal voor jou Raceneus: Een positieve blog.